مبارکه....دخترم کامل راه افتاده...

عزیزم، توی چند روزی که مونده بود تا شما ١٣ ماهگی تون رو کامل کنید، خلاصه تلاش های شبانه روزی شما و تمام اطرافیان و به ویژه من و بابا محمد و مامان جونی و بابا جونی نتیجه داد و خانوم خانومای ما در هفته آخر ١٣ ماهگی اش بالاخره کامل راه افتاد.....

دخترم، قربونت بشم، مبارکت باشه....

به قول مامان جونی که همیشه می گه: اگه دندون درآوردن های سارینا این قدر سخت نبود، دخترمون تا قبل از یک سالگی راه می افتاد...

عسلم، از صبح که چشم باز می کنی توی راهی تا موقعی که بخوابی و به قدری هم سریع قدم بر می داری که نگو... به ویژه که وقتی در بالا را باز می کنیم سریع به طرف در قدم بر می داری و باید من یا بابایی بدویم تا بهت برسیم.

دیگه کاملا خودت می تونی روی زمین بنشینی و وسیله ای که می خواهی رو برداری و راه بیافتی :

من و بابایی هم دیدیم که کاملا تو خونه توی راهی و بعضی مواقع که به زمین می خوری، زانوهای کوچولوت امکان داره درد بیاد که به همین خاطر برات زانوبند خریدیم...

خلاصه اینکه توی هفته آخر ١٣ ماهگی ات هر روز نسبت به روز قبل قدم های بیشتری بر می داشتی و این یعنی یک دنیا خوشحالی برای من و بابا محمد.....

ایشالاه تمام قدم هات توی زندگی به سوی موفقیت و سربلندی باشه...

.....و باز هم خدا رو شکر